تصور کنید هر روز صبح از خواب بیدار شوید و قبل از انجام هر کاری، مجبور باشید نزدیک دو ساعت برای مرتب کردن سبیل خود وقت بگذارید! شانه زدن، روغن کاری، پیچیدن و جمع کردن سبیلی که طول آن از قد دو انسان بزرگسال هم بیشتر است، قطعا کار ساده ای نیست. این بخشی از زندگی عجیب «رام سینگ چوهان»، مرد هندی صاحب یکی از متفاوت ترین رکوردهای گینس است.
سبیل رام سینگ فقط چند سانتی متر بلندتر از سبیل های معمولی نیست؛ طول ثبت شده آن به ۴ متر و ۲۹ سانتی متر می رسد. برای درک بهتر این عدد، دو نفر با قد متوسط را در نظر بگیرید که روی شانه یکدیگر ایستاده باشند؛ باز هم ممکن است طول سبیل این مرد از قد مجموع آنها بیشتر باشد!
صاحب بلندترین سبیل جهان کیست؟
رام سینگ چوهان مردی اهل هند است که نامش به دلیل داشتن بلندترین سبیل ثبت شده جهان وارد کتاب رکوردهای گینس شد. سبیل او در تاریخ ۴ مارس ۲۰۱۰، هنگام حضور در برنامه تلویزیونی «Lo Show dei Record» در شهر رم ایتالیا اندازه گیری شد. نتیجه اندازه گیری همه را شگفت زده کرد: ۴.۲۹ متر، معادل حدود ۱۴ فوت!
ماجرا زمانی جالب تر می شود که بدانیم این رکورد یک شبه به دست نیامده است. رام سینگ از سال ۱۹۷۰ پرورش سبیل خود را آغاز کرد و در تمام این سال ها با صبر فراوان از آن مراقبت کرد. در واقع، رکورد عجیب او حاصل چند دهه صبر، رسیدگی مداوم و البته مقاومت در برابر وسوسه کوتاه کردن سبیل بوده است.
رام سینگ سبیل را فقط بخشی از ظاهر خود نمی داند. برای او این سبیل نمادی از افتخار، احترام و هویت شخصی است؛ چیزی که به مرور زمان به مهم ترین ویژگی ظاهری و حتی بخشی از زندگی اجتماعی او تبدیل شد.
نگهداری از یک سبیل ۴ متری چقدر سخت است؟
اگر تصور می کنید صاحب بلندترین سبیل جهان فقط کافی است آن را کوتاه نکند، باید بدانید که ماجرا به این سادگی نیست. سبیلی با این طول ممکن است گره بخورد، آسیب ببیند، کثیف شود یا هنگام راه رفتن به وسایل اطراف گیر کند. به همین دلیل رام سینگ باید هر روز زمان زیادی را برای مراقبت از آن کنار بگذارد.
او سبیل خود را با دقت شانه می زند، ماساژ می دهد و برای حفظ نرمی و سلامت تارهای آن از روغن هایی مانند روغن نارگیل و روغن خردل استفاده می کند. بر اساس گزارش های منتشر شده، مرتب کردن روزانه این سبیل حدود دو تا سه ساعت زمان می برد؛ یعنی تقریبا به اندازه مدت زمان تماشای یک فیلم سینمایی طولانی!
شستن سبیل هم داستان جداگانه ای دارد. رام سینگ گفته است که تقریبا هر ۱۰ روز یک بار سبیل خود را می شوید و همسرش نیز در انجام این کار به او کمک می کند. شستن، خشک کردن، باز کردن گره ها و مرتب کردن سبیلی به طول بیش از چهار متر می تواند ساعت ها زمان ببرد.
شاید برای بیشتر ما شانه زدن مو یا مرتب کردن صورت یک کار چند دقیقه ای باشد، اما در خانه رام سینگ، رسیدگی به سبیل احتمالا یکی از برنامه های اصلی روزانه محسوب می شود.
او سبیلش را چگونه با خود حمل می کند؟
یکی از اولین سوال هایی که با دیدن تصاویر رام سینگ به ذهن می رسد این است که او هنگام راه رفتن با این سبیل بلند چه کار می کند؟ واضح است که نمی تواند اجازه دهد بیش از چهار متر سبیل روی زمین کشیده شود!
رام سینگ برای انجام کارهای روزمره، دو طرف سبیل را با دقت جمع می کند و معمولا آن را دور گردن خود می پیچد. گاهی نیز سبیل را به شکل منظمی تا می کند تا حمل آن راحت تر شود. باز کردن کامل سبیل بیشتر برای نمایش، عکاسی یا اندازه گیری انجام می شود؛ زیرا حرکت کردن با سبیلی که دو طرف آن چند متر امتداد دارد، تقریبا غیرممکن است.
حتی بیرون رفتن ساده از خانه نیز برای او با توجه فراوان همراه است. یک حرکت ناگهانی، گیر کردن سبیل به دستگیره در یا بی توجهی افراد اطراف می تواند نتیجه چند دهه مراقبت را به خطر بیندازد.
سبیلی که رام سینگ را به سینما رساند
این سبیل فقط باعث ورود نام رام سینگ به کتاب رکوردهای گینس نشد؛ بلکه راه او را به دنیای سینما نیز باز کرد. بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی گینس، سبیل مشهور او باعث شد نقشی کوتاه در فیلم «Octopussy» از مجموعه فیلم های جیمز باند داشته باشد. این فیلم در سال ۱۹۸۳ ساخته شد و بخش هایی از آن در هند فیلم برداری شده بود.
او همچنین در بعضی از تولیدات سینمایی هند حضور پیدا کرد و به چهره ای شناخته شده تبدیل شد. در واقع، چیزی که در ابتدا یک انتخاب شخصی بود، به مرور زمان رام سینگ را به یک شخصیت مشهور در هند و رسانه های بین المللی تبدیل کرد.
افراد زیادی برای گرفتن عکس، دیدن سبیل از نزدیک یا شنیدن داستان آن به سراغش می رفتند. شاید بتوان گفت این سبیل برای رام سینگ مانند یک گذرنامه عجیب عمل کرد؛ گذرنامه ای که او را به برنامه های تلویزیونی، رسانه ها، سفرهای خارجی و حتی دنیای جیمز باند رساند.
چرا سبیل در فرهنگ هند اهمیت دارد؟
در بعضی از مناطق هند، به ویژه در ایالت راجستان، سبیل بلند از گذشته نشانه قدرت، مردانگی، احترام و جایگاه اجتماعی بوده است. هنوز هم می توان مردانی را در این منطقه دید که با افتخار سبیل های پرپشت و حالت داده شده دارند.
مسابقات ریش و سبیل نیز در برخی جشنواره های محلی هند برگزار می شود و شرکت کنندگان با مدل های عجیب، بلند و خلاقانه توجه گردشگران را جلب می کنند. رام سینگ این علاقه سنتی را به سطحی کاملا متفاوت رساند و آن را به یک رکورد جهانی تبدیل کرد.
البته سبک زندگی مدرن باعث شده است تعداد افرادی که حاضرند چند دهه از سبیل خود مراقبت کنند کمتر شود. نگهداری دشوار، محدودیت های شغلی و تغییر مد از دلایلی هستند که ادامه چنین سنتی را سخت کرده اند.
آیا کسی می تواند رکورد رام سینگ را بشکند؟
از نظر تئوری، هر فردی می تواند برای شکستن این رکورد تلاش کند؛ اما در عمل، رسیدن به سبیلی با طول ۴.۲۹ متر به سال ها صبر و مراقبت نیاز دارد. ویژگی های ژنتیکی، سرعت رشد مو، سلامت تارهای سبیل و روش نگهداری نیز در نتیجه نهایی تاثیر دارند.
فردی که چنین هدفی دارد باید برای چند دهه از قیچی فاصله بگیرد، هر روز سبیل خود را شانه کند، از آسیب دیدن آن جلوگیری کند و سبک زندگی خود را با یک سبیل چند متری هماهنگ سازد. حتی اگر سبیل هر سال چند سانتی متر رشد کند، رسیدن به رکورد رام سینگ ممکن است بخش بزرگی از عمر یک نفر را به خود اختصاص دهد.
به همین دلیل، بلندترین سبیل جهان فقط یک ویژگی ظاهری عجیب نیست؛ بلکه نتیجه دهه ها پشتکار و تعهد است. شاید بسیاری از ما حاضر نباشیم حتی یک ماه چنین سبیلی را تحمل کنیم، اما رام سینگ سال ها با آن زندگی کرده و آن را به شناخته شده ترین بخش هویت خود تبدیل کرده است.
رکوردی که با صبر ساخته شد
داستان رام سینگ چوهان نشان می دهد رکوردهای عجیب جهان همیشه به قدرت بدنی یا استعدادهای خارق العاده وابسته نیستند. گاهی یک تصمیم ساده، اگر دهه ها ادامه پیدا کند، می تواند نام یک نفر را جهانی کند.
سبیل ۴.۲۹ متری او ممکن است برای بعضی ها عجیب، برای بعضی خنده دار و برای گروهی شگفت انگیز باشد؛ اما نمی توان صبر و مراقبتی را که پشت این رکورد قرار دارد نادیده گرفت. دفعه بعد که مرتب کردن یک سبیل چند سانتی متری دشوار به نظر رسید، کافی است رام سینگ و سبیل چهار متری اش را به یاد بیاورید!